6 Şubat 2014 Perşembe

Oğlumun doğumu

Ne zamandır doğumumu da yazmak istiyordum ama bir türlü fırsatım olmamıştı. Oğlum 1 yaşına gelmeden doğumu yazmalıyım diye düşünürek oturdum bilgisayar karşısına. Tarih 15 Mart 2013 günlerden cuma, ben normal günümü aşmış halde bekliyorum. Oğluşumda haklı yeri rahat gelmek istemiyor buralara... Ne de olsa orda ekmek elden su gölden, gerçi doğdu yine kendisi için birşey değişmedi, ama olsun. Perşembe akşamı 14 Mart Tıp Bayramı olduğundan dolayı doktorlarımıza yemek verdik, güzelce eğlendik tabi herkesin gözü üzerimde heran doğum olabilir mi diye. Olmadı o gece. Cuma sabahı eczaneye geldim, o ayın reçetelerini faturalarını halletmiştim, ödemelerinide yapayım dedim, malum çocuktan sonra ne durumda olacağımı bilmediğimden işlerimi ertelemeyeyim dedim. İyiki de öyle düşünüp tertemiz girmişim doğuma, çünkü bebek geldikten sonra hele ki ilk çocuksa biraz acemilik çekebiliyor insan. Başka birşeye vakit ayırmak zor olabiliyor. Saat 11.00 di ben artık Batıkent'e geçeyim dedim. Doğumum başlamak üzereydi, zaten çantam hazır olarak Burak'ın hastane odasında duruyordu. 12.45 gibi doğum yaptım, o sırada hastane ziyaretçilerimizle doldu taştı, sağolsunlar duyan geldi. Ben doğuma girip çıkana kadar da bana sürpriz oda hazırlamıştı elemanlarımız. Kırmızı halı bile sermişlerdi:) Kendi hastanende doğum yapmanın lüksüde olsun o kadar. Doğumuma başta annem olmak üzere birsürü doktor arkadaşımız girdi, kapıda bekledi:) Çocuk doktorumuz geldi de ürologumuzu beklemiyordum, ama şehzademizi kontrole gelmiş herhangi aksi bir durum var mı diye. Çok şükür kolay bir doğum oldu benimki. Nasıl girdik çıktık içeride kaç dakika kaldık hatırlamıyorum. Ve tabiki doğum fotoğrafçımız geldi. Zaten kendisi sancılar 3 dakikaya inince beni çağırın şeklinde söylemişti. Hastane personelimiz onuda ayarlamış çok şükür eksiksiz doğurdum geldim.
Beyazıt doğdu, tabiki kime benziyor cümleleri konuşulmaya başladı. Ben ilk başta Burak'a benzettim, sonra ilk doğduğum günün fotoğrafını getirdi annem , aynı ben diye düşündüm.
Günler geçtikçe babama benzettim, kardeşim Erdem'e benzeten oldu, anneme oldu. Tabi Burak'ın havası çok belirgin bir biçimde var, bazen Burak'ın babasına benzetiyoruz... Oğlum hepimizden bir parça alarak bu dünyaya geldi, iyiki geldi başımızın tacı oldu.
İşte o günden birkaç anı...
Doğumundan hemen ve 1 gün sonra...

İlk aile fotoğrafımız, doğumhane önü kalabalık sanırım, doğumu yapan ben olsamda destek Burak'a lazımdı.

0. yaş doğumgünü, doktorum Amina hanımın bize yaptığı jest.

Ailemiz büyüyor..
Doğum yapmış olmanın verdiği gurur gözlerimden okunuyordur sanırım.
Sevgiler
Didem

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder